Sinds 2018 regelt de wet Algemene Verordening Gegevensbescherming (AVG) hoe organisaties (overheden, bedrijven, verenigingen) en particulieren met persoonsgegevens moeten omgaan.
Loop ik met mijn camera op straat, dan heb ook ik daarmee te maken, ook al ben ik geen beroepsfotograaf maar amateur – en eeuwige beginner – want portretten blijken in dat onnavolgbare juristentaaltje opeens ‘persoonsgegevens’ te heten.
Dus wat nu te doen als ik mensen herkenbaar in beeld breng en hun gezichten op mijn website toon?
Sommige mensen denken dat het sinds de invoering van de AVG verboden is op straat te fotograferen. Maar die wijsneuzen moeten zich er eerst maar eens in verdiepen voordat ze zomaar wat roepen: het publiceren van portretten mag in veel gevallen gewoon wél als de fotograaf daar een 'gerechtvaardigd belang' bij heeft; bijvoorbeeld een journalistiek belang of in mijn geval een artistiek (jawel!) belang.
Overigens gaat het begrip privacy verder dan alleen persoonsgegevens. Privacy is ook het recht op een privéleven en het recht om met rust gelaten te worden. Daarom heb je zelfs op openbare plaatsen privacy. Nou ja, misschien niet wanneer je op Koningsdag fraai uitgedost over straat loopt. Of als je – een onsmakelijk voorbeeld uit mijn blog van 2 augustus 2020 – demonstreert en dus juist gezien wil worden.
Portretten zijn niet zo maar persoonsgegevens maar zelfs ‘bijzondere persoonsgegevens’, bijvoorbeeld omdat een hijab, keppeltje of ketting met kruisje iemands geloof zichtbaar maakt. Zij krijgen daarom in de AVG extra bescherming.
Wat die hijab betreft (blog 14 november 2020) had ik het netjes met die leuke dames geregeld. Maar ik moet bekennen: mijn portret van het joodse jongetje is op zijn minst op het randje, en eigenlijk er ruim overheen. Toch heb ik er om artistieke redenen geen spijt van, al wil ik zoiets voortaan liever niet meer doen zonder toestemming van de ouders.
En intussen maar hopen dat ik die spijt niet alsnog ga krijgen.
