Weg ermee!

Zeg je ‘Amsterdamse Waterleidingduinen’, dan zeg je damherten. Want in dit natuurgebied leven er duizenden. Een Facebook-vriendin van mij wandelt er vaak en maakt dan foto's van deze prachtdieren. Heel veel foto's. Thuisgekomen zet ze die allemaal op Facebook. De volgende dag loopt ze er weer, maakt veel foto's en zet ook die online. Een week later... je raadt het al. Soms houdt ze zich in en blijft het aantal foto's "beperkt" tot 40, maar af en toe worden we getrakteerd op een album van meer dan 100 foto's.

 

Ik begin een hekel aan damherten te krijgen.

 

Ik wil aan niemands liefde voor de natuur iets afdoen, maar als je je enthousiasme op anderen wil overbrengen, doe je er goed aan om niet alleen maar te zenden maar je te verplaatsen in de beleving van de ontvanger. Zo'n enorme hoeveelheid nodigt niet erg uit, mij in ieder geval niet.

 

Maar er is nóg een probleem: als je foto's maakt, zijn ze nooit allemaal de moeite waard. Dat is niet alleen het geval bij amateurs zoals ik, maar ook bij professionele fotografen. Dus wil je het leuk houden voor de bezoekers van je online album, dan moet je selecteren, selecteren, selecteren. Weg met die foto's die het allemaal nét niet zijn!

 

In de Pyreneeën zag ik dit te vroeg geboren lammetje. Lastig fotograferen hoor, want die kudde gaat echt niet voor jou poseren. Dus je maakt tien foto's van dat schattige prematuurtje in de hoop dat er eentje bij is die ermee door kan. De linkerfoto is het duidelijk niet: koppie onscherp en verder is het een rommeltje. De rechterfoto is niet geweldig, maar mocht toch blijven: hij geeft in elk geval een beter beeld van het kleintje tussen de grote poten van de andere schapen.

 

Fotograferen is weggooien.


Commentaren: 1
  • #1

    Jack (donderdag, 30 september 2021 07:34)

    Beestenspul, altijd leuk :)